Realisme

Het realisme is een stroming binnen het theater die hoogtij vierde tussen 1880 en 1900. Binnen deze stroming werden toneelstukken geschreven die eigentijds en realistisch van aard waren. Dit zorgde uiteraard voor opschudding bij de toeschouwers van die tijd. Die waren namelijk niet gewend om de werkelijkheid zo dicht bij te zien komen in een toneelstuk. Voordat het realisme zijn intrede deed bestonden toneelstukken voornamelijk uit drama’s en tragedies over koningen, het liefst van al nog geschreven in versvorm. Maar nu werden drama’s beschreven over het gewone volk en hun relaties, vaak ook over verziekte relaties. Het is dan ook niet verwonderlijk dat in die tijd sommige stukken werden gebannen omdat ze de openbare moraal schade zouden kunnen berokkenen.  Desondanks won het realisme aan invloed. Uit deze stroming is ook het naturalisme voortgekomen. Hoewel de twee sterk op elkaar gelijken is het verschil tussen realisme en naturalisme dat het naturalisme ontkent dat de mens een vrije wil heeft. Deze stukken handelen dan ook over de mens en zijn toekomst die ontegensprekelijk wordt beïnvloed door zijn afkomst en opvoeding. In onze tijd wordt realisme als speelstijl gezien wanneer acteurs een verhaal op een realistisch en natuurlijke manier vertolken, dit uit zich in natuurlijke bewegingen en gedragingen, maar kan zich ook voortzetten in aangepast taalgebruik.